maandag 17 maart 2014

het begin

Na een eerste bakbeurt :

 
 
 
Al 17 kopjes bisquit gebakken. Er zijn er al 3 aan het drogen, nog ... te gaan maken.
 
En nu de eerste lading glazuren en nog eens bakken, nu op 1250°. En dan heb ik eigen bekertjes, met de nadruk op -tjes, want deze schatjes (nu zo'n 8 cm hoog) gaan nog flink krimpen en hopelijk niet teveel kromtrekken.
 
 
 
 


zondag 9 maart 2014

aangekomen

Getest en goedgekeurd:



 
 
 
 
 
Samen onder één dekentje:
 
 

 
 
En mijn nieuwjaarscadeautje was ook niet mis:
 
 
 
 
Aan de slag dus!
 
 
Dank u wel alle drie!
Het was een fijne dag met veel zon, frisse lucht, genieten van mooie stoffen, naaiplannen en lekker eten en drinken.
 



vrijdag 7 maart 2014

in groen en blauw...


Ik droom maak voor jou
in groen en blauw
een eiland deken in de zon

een eiland van duizend een nacht
waar zodat iedereen nog weet
waarom de liefde liefde heet (vrij naar Marva)

Voor S, mijn petekind:

 
 


S, jij bent mijn





jij, met je grote
 
 
 
Met dank aan:
 
- Elizabeth Hartman voor het idee van de schots en scheve blokken
 
- vriendin K, ervaren en super goede quiltster met veel smaak, voor het idee van de harten en het uitlenen van haar boeken die me inspireerden
 
- mijn dochter, ook een met goede smaak en originele ideeën, voor de schikking van de blokken. Op foto slechts moeilijk te zien, ze vormen een grote S
 
- mijn man voor zijn geduld en zijn advies
 
- 'Lana' in Antwerpen, 'Naald en draad' in Schoten, 'Stoffenverkoop' in Kapellen voor de levering van de stofjes en Ikea voor de achtergrondstof (een onderlaken)
 
- zus G voor de borduurdraad-met-verschillende-kleuren, hier heel toepasselijk blauw, geel-groen en groen
 
- mijn super trouwe toeverlaat, rots in de naaibranding, Pfaff-expression, voor het vele en soms zware naaiwerk
 
- het hele project voor al het plezier en de voldoening die ik eraan beleefde
 
 
 
 
 
 
Morgen verhuist de quilt naar zee, waar S woont. Wordt een mooie zonnige lentedag! (hoewel we nog nieuwjaar gaan vieren)
 
 
Nu eerste een beetje huishouden, denk: opruimen, stofzuigen, koken, afwassen en dan... op naar het volgende project! (zou die Yogi tea 'women's energy' dan toch echt werken?)
 
 
 


woensdag 5 maart 2014

eigen bak

Nog enkele maanden en dan ben ik jarig en wel een beetje speciaal jarig.
Een speciale verjaardag vier je op een speciale manier; daarom wou ik een servies maken, een porseleinen kopje en bord voor elke gast. Dat is een tamelijk groot werk waar ik maar best op tijd aan kon beginnen. De vakantie is daar een prima tijd voor.

De eerste beker viel wat tegen:

 
Jammer, ik heb zachtjes gevloekt en ben dan opnieuw begonnen. En nu ging het al beter:
 
 


 
 
 
 
De bekers moeten nog drogen. Dan kunnen ze in de oven en na een glazuurbadje worden ze nog eens gebakken op 1250°. Inderdaad een groot werk.
 
 
Terwijl het porselein droogt en al wat witter wordt, kan ik niet blijven zitten. Ik had nog een dekentje beloofd en belofte maakt schuld, nietwaar?
 
De voorkant / bovenkant is klaar. Ik ben aan de achterkant begonnen en morgen kan ik die afwerken en dan het geheel met tussenvoering quilten / doorstikken. Eigenlijk ook nog een groot werk.
 
Al nieuwsgierig?
 
Hier is een eerste impressie.
 
 
 

In werkelijkheid zijn de kleuren niet zo blauw. Dat komt door het blauwe licht dat je hebt bij zonsondergang, zegt mijn man.
Nu ik het zo bekijk, merk ik dat je door de zijpandjes de letter S niet meer zo goed kunt zien. Dat was de bedoeling, dat petekind S zijn dekentje zou herkennen en dat zijn moeder, mijn zus M, het niet zou kunnen verwisselen ;-)
 
Als ik het zaterdag wil afgeven, moet ik nog flink doorwerken.
Hop naar bed dus om morgen fris en fit weer aan de slag te kunnen!
 
En wil je petekind S eens zien, kijk dan deze week in Libelle. Daar staat / zit hij fier als een gieter met zijn eigen petekind!  
 
 
 

donderdag 27 februari 2014

Dat heet dan gelukkig zijn!

Vanmorgen was ik in Kalmthout. Toen ik terug naar huis wou rijden, dacht ik plots dat ik mijn petekind S even een bezoekje kon brengen.

S woont tijdens de week in een 'instelling' in Kalmthout omdat hij meervoudig gehandicapt is. Hij zit al zijn hele leven in een rolstoel en op verstandelijk gebied zal hij altijd een 5-jarige blijven. Hij is mijn tweede petekind (ik heb vijf petekinderen), hij is mijn liefste petekind. Ik hou van al mijn schatjes, ze hebben allemaal een speciaal plekje in mijn hart, maar S is toch een beetje apart.

Goed, ik reed dus even bij S langs.
Wat een ontvangst! Hij straalde gewoon toen hij merkte dat ik speciaal voor hem en voor hem alleen binnenwipte. Na de gewone vragen van waarom ben je hier, waar ben je geweest, wat ga je vanmiddag doen, waar is J, babbelden we wat over waar hij mee bezig was. We kleurden samen (hij veel meer dan ik) een tekening voor carnaval en toen ik hem vroeg of hij ook een dekentje wou, straalde hij opnieuw. Ja, een eigen deken, anders dan dat van zijn mama, anders zou die het misschien verwisselen!!

Tijdens de rit naar huis zat mijn hoofd helemaal vol S. Hoe weinig hebben we nodig om gelukkig te zijn. Een bezoekje, een lieve lach, wat belangstelling, meer hoeft niet.

Ik ga een dekentje naaien, een groen. Daar zal veel liefde in zitten, veel vreugde en veel geluk.

Dankjewel, S, je maakte mijn regenachtige dag heel kleurrijk, heel rijk gewoonweg!




maandag 24 februari 2014

blauw en groen

Er is weer een dekentje in de maak, een dekentje met blauwe-groene blokken.



 
 

Morgen naai ik er nog negen en dan kan het puzzelen en combineren beginnen!

 
 
 
 


zondag 16 februari 2014

Lente?!

Nieuwe blaadjes en scheuten aan de liaanrozen


de eerste paasbloempjes


verse bieslook


rabarber steekt zijn kopje op


snijbiet terug van nooit weggeweest



de bijna laatste spruitjes, dag winter!

 
 
Dit is toch de lente, niet?  Tijd om weer in de tuin aan de slag te gaan.

Maar eerst ga ik veiligheidsgordels naaien voor Stafke, de poppenpiloot voor het 'nieuwste' zweefvliegtuig van mijn man. Veiligheid voor alles, nietwaar.


Een uur, veel gezucht en lostornen later:



Stafke zit veilig vast in zijn zwever, nu wachten op de eerste vlucht!
Het is niet echt goed te zien, maar elk lintje werd vastgestikt en omgenaaid, prutswerk met een 'ziet er echt uit' resultaat.

Stafke zelf komt uit Duitsland van bij Jutta die poppen maakt voor modelvliegtuigen.