Op tijd voor een zalige Kerstmis

Alles is op tijd klaar!

De figuurtjes kwamen heelhuids uit de oven. Dat is altijd even in spanning afwachten. Geen nood. Ze zagen er prima uit!

 

 

 

 

De quilt / het dekentje is doorstikt, gewassen en gedroogd, klaar als cadeautje.

 

 

 

 

 

Het waaide zo hard dat ik buiten geen foto kon maken. Er was ook geen assistent(e) in huis om een handje toe te steken. De zetel heeft me dan geholpen.

 

 

 

En de achterkant:

 

 

 

 

Gisteren had ik nog tijd om voor het familie-kerstfeest een bloem/plantenstuk te maken.

 

 



Ik stak tussen de takken van de planten een lichtslinger, die je niet kunt zien in het zonlicht. Morgen mag iedereen een porseleinen figuurtje meenemen als aandenken. Er zitten er 30 in. Dat zou juist genoeg moeten zijn.

En vanavond vierden we Kerstmis met ons gezinnetje: we hadden aperitief-met-hapje, cadeautjes, gourmet en spelletjes. Ik ben de grote verliezer vandaag :-(
Misschien ligt dat wel aan een ontbrekend stukje van mijn pink. Dat heb ik daarstraks per ongeluk met de mandoline afgesneden. Niet echt fijn en met heel veel bloed.  Gelukkig is al mijn werk klaar. Ik kan nu rustig gaan zitten en genieten!

Ik wens iedereen een fijne, gezellige, vredevolle kerst!

Bijna!

Deze figuurtjes wachten om in de oven te mogen. Het zal daar lekker warm zijn, dicht bijeen op 1260°C!

 

 

porselein uitgerold tot 2 à 3 mm en dan uitgestoken met koekjesvormen

 

 

Morgen zijn ze dan (hopelijk) klaar, nog juist op tijd voor Kerstmis.

 

 

 

Die enkele potjes mogen er ook bij:

 

 

porselein en steengoed, geglazuurd met semi transparant glazuur

 

 

 

Ik duim dat alles goed komt. Morgen kan  de oven open, nu in spanning afwachten!

 

Keramiek is een geduldoefening; dat komt goed van pas ;-)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Winterrust

Ik ben normaal niet vlug klein te krijgen, maar een aantal gebeurtenissen en ervaringen van de laatste tijd hebben mij toch op mijn knieën gedwongen.

Als het allemaal niet zo goed meer lukt, heb je twee mogelijkheden: toch doorgaan of rust nemen.
Doorgaan is geen optie, dat lukt me niet meer, rusten dus en alles een versnelling lager schakelen.
Ook dan zijn er enkele opties: je kunt in je bed blijven liggen, je kunt je op de zetel aan de tv vastklampen of je kunt je met een hobby bezighouden.
Optie één is niets voor mij (is trouwens praktisch gezien onmogelijk), optie twee beviel me niet erg.
De echte oplossing op dit moment is de naaimachine, want zelfs als lezen me niet zo goed meer lukt, kan ik me naaiend wel concentreren.

Ik was al even met een winterproject, een nieuw dekentje, bezig en vanmiddag was de voorkant ineengepuzzeld en genaaid.

 

 

Dat doet deugd!!!

 

 

De achtergrondstof is een grijs katoentje met witte stippen. Met een beetje goede wil zijn het sneeuwvlokjes tegen een grijze hemel. Voor de boompjes gebruikte ik kleine lapjes uit mijn voorraad- of restjesbak.

 

 

Nu nog een achterkant, een warme tussenvulling en alles doorstikken.

 

 

Ik ben met mezelf aan het overleggen: zou ik er afscheid van kunnen nemen (door het dekentje cadeau te doen) ofwel zou ik er toch liever zelf onderkruipen?

Tijd brengt zoals altijd raad!

 

 

 

 

Bijna winter

Ik heb het nagekeken. Op 18 oktober begon ik aan een winters project. Als ik dat voor de echte vorst klaar wou hebben, moest ik een tandje bijsteken.

Stofjes veranderen niet vanzelf in iets anders.

Dit was de eerste stap:

De tweede etappe zag er zo uit:

 

 

 

Gisteren begon ik aan deel drie:

 

 

 

 

 



Nog 22 driehoekjes te gaan en dan komt het prettigste stuk: alle delen schikken en een goede 'lay-out' vinden.

De winter mag nog even wegblijven!

Bekertjes in 't groen

Tussen de naaiprojecten door was er nog wat tijd voor draaiwerk.

Ik draaide een aantal bekertjes-op-proef om een goede vorm uit te kiezen (opdracht in de academie). het motto was 'hoe schever hoe beter'.

De afgekeurde exemplaren kon ik niet zomaar in de vuilnisbak kieperen. Ik gaf ze allemaal hetzelfde glazuur zodat ze toch een klein samenhorigheidsgevoel hebben.



Wit is altijd schoon, dacht ik en daarom kreeg de onderkant een laag wit semi transparant glazuur. In de voorraad ooit gekregen poederglazuren staat een bokaal met 'travertin'. Ik heb van al die poeders wel eens proefplaatjes gemaakt, maar die zijn niet echt heel goed.
Het geheel werd een verrassing, spannend om dan de oven open te maken. 

Sommige potjes zijn echte bekertjes met de nadruk op -tjes, of kunnen daarvoor doorgaan, andere zijn schaaltjes voor ...

 

 



Ik ben wel blij met de uitkomst. Het had ook een lelijke kleur kunnen zijn.


Straks is het weer naaimachine-tijd. Het winterproject roept en ik heb nog wat liggen voor een vriendin.
Wordt dus vervolgd!

Iets warms

Na Parijs werd het tijd voor een nieuw warm projectje.
Er lag stof klaar voor een vestje en toen we in LMV het ideale patroon vonden, was het alleen nog een kwestie van tijd.

En zo kwam er na wat knip- naai-, en strijkwerk het ideale, warme vestje tevoorschijn.

 

 

Het is een super gemakkelijk patroon; zodra alle onderdelen geknipt waren, zat het op zowat anderhalf uur ineen.

 

Naar goede gewoonte past ik het patroon wat aan. De dochter is blijkbaar wat langer dan gemiddeld, want zelfs met de extra 3 (wij maakten er al 4) cm voor de zoom, bleek het wel wat kort. De oplossing werd een boord onderaan. Volgende keer maken we voor- en rugpand gewoon wat langer.

 

 

Voordeel van dit vestje: de randen aan hals, voorpanden en mouwen worden met een katoenen boordje afgewerkt. Geen speciale steken of naalden nodig voor dit project. Dat scheelt ook in tijd en zenuwen!

 

 

 

We zochten in de voorraad naar een passend stofje. Op de eerste foto zie je dat de rand een beetje trekt. Dat komt door de nogal stijve stof die we gebruikten. Als M het draagt, zit het als gegoten.

 

Iedereen gelukkig en warm!

 

patroon: LMV november 2015

stof: Hoogboomsesteenweg Kapellen

graad van tevredenheid: zeer groot en absoluut voor herhaling vatbaar!

 

 

 





Parijs

Zo begon onze dag vanmorgen:

Gisteren bezochten we naaisgewijs naar Parijs onder het motto "als wij niet naar Parijs kunnen, komt Parijs naar ons". Parijs in ons huis, gezellig!

We, het naaiteam dochter en moeder, namen de lap tricot met Parijse hoogtepunten, een patroontje uit Knipmode en gingen weer aan de slag.

 

 

 

 

 

De mouwen maakten we van vier verschillende stukken, een noodoplossing, maar geen slechte vinden we zelf.

 

Patroon: Knipmode april 2015, versmald en aangepast

Stof: één paneel tricot (voordeel van een smalle dochter) van de stoffenwinkel in Hoogboom.