Vakantie!

Het woord vakantie heeft voor mij altijd iets magisch gehad. Al die vrije tijd, al die dagen die open liggen zonder moeten .

En nu ik eigenlijk op eeuwig- (of toch bijna) durende vakantie ben, blijf ik leven op het ritme van een schooljaar. Daar hebben de lessen op de academie en de bijlessen die ik geef allicht heel veel mee te maken.

De twee magische weken zijn dus weer begonnen en mijn hoofd zit weer vol plannen.

Eerst moet ik nog regelmatig met de benen omhoog. De spataderoperatie heeft me behalve een vijftiental dichtgeplakte sneetjes en op elk been een kanjer van een blauwe zwarte plek van in mijn lies tot aan mijn enkel ook nog twee verplichte witte steunkousen opgeleverd. Die moeten na wandelen (verplicht), bezig zijn (toegestaan) of rechtstaan (verboden) even de hoogte in, kwestie van het bloed de juiste richting te wijzen.

Maar buiten dat rusten is er nog genoeg tijd voor andere projecten:

- Er staat een serre in onze groentetuin! Een plastieken van den Aldi, maar dat geeft niet, ik ben er super blij mee. Morgen komen er tomaten, paprika's, pepertjes, courgettes, komkommers, ... in. Alles in spe natuurlijk. Groot project!

 

 

 

Er groeien al rabarber, kardoen, radijsjes en selder, de rest is gezaaid, maar laat zich nog niet zien.

 

 

- Mijn bekertjes en borden : dagelijkse enkele stukken maken en een paar keer bakken. Werk  van lange adem en veel geduld, want met porselein kan er in elke fase van het productieproces wat verkeerd gaan.

 

 

- ik heb een patroon gekocht van Elizabeth Hartman. Daar wil ik graag aan beginnen.

 

 

 

 

 

De kleur is nog een punt om over na te denken. Zo'n kleurrijke quilt is heel vrolijk, maar ik ben ook een superfan van deze combinatie:

 

 

 

 

Lapjes uitzoeken, patroon goed lezen, lapjes snijden, naaien, strijken, naaien, strijken,...

Een groot project!



 

 

 

Hoe lang duurt die paasvakantie alweer?

 

 

 

 

 

 



 

Herfst

Op het randje van de zomer maakten we nog een uitstapje.

Donderdag werden we uitgenodigd voor een zeiltochtje op de Oosterschelde . Ik ben nogal kouwelijk en had me dus goed ingeduffeld, want 'op het randje van de zomer' betekent een beetje zon, een beetje (veel) wolken en wind, af en toe behoorlijk wat wind.

We staken de plas over naar Zierikzee en terug.

Samen met een zestal anderen even wachten tot de brug open ging en dan gaven onze schippers al wat ze konden in een wedstrijdje 'wind en water bedwingen'.

Zien jullie nog voorliggers?
Nee, we lieten iedereen achter ons en besloten de dag met een glaasje prosecco-met-Rummikub op het dek en een overvolle pot mosselen bij een goede Yrseekse visboer.
Een heerlijke uitwaaidag dus!!!

En nu maken we ons klaar voor de herfst en de koelere dagen.
De houtkachel brandt gezellig (het is hier binnen 's avonds soms 24°, warmer dan op de meeste zomeravonden) en als we de nieuw genaaide gordijnen dichttrekken kunnen we ons knusjes terugtrekken en dromen van wat de zomer ons bracht en de herfst nog in petto heeft.



En ja, de naaimachine staat te popelen om weer aan de slag te mogen.

Komkommertijd en mijn vakantiegevoel

Tja, als er op tv alleen sport en sport en sport te zien is en de radio (behalve bij klara) het ook alleen nog maar heeft over De Spelen, de al of niet veroverde medailles (niet dus) en het voetbal, dan moet het echt komkommertijd zijn.

Dat is ook hier het geval. Komkommers hebben we niet in onze tuin, wel courgetten. En die rotten gewoon aan hun steel. De gekoesterde en meermaals gefotografeerde brocolli is helemaal en compleet opgevreten door de slakken en de zwarte bonen blijken nu een soort van zure vruchten te worden, groeiend en voorlopig bloeiend in hun lampionnetjes.

Verder gebeurt hier niets spectaculairs.

Ik ben druk doende: tassen naaien, toilettasjes ineenknutselen, een laptophoes en een pennenzak. Allemaal dingen voor de medewerkers van het enige goede en degelijke puzzeltijdschrift.




Er zijn al drie tassen klaar.

Straks en morgen de rest.
















En bijna verhuizen natuurlijk.
We zitten nu in het tijdperk van kiezen, weggeven, verkopen, meenemen.

Een reeks kookboeken uit landen dichtbij en veraf kreeg een nieuwe plek bij zus G, een bak lego en oude handleidingen mocht naar nummer vierenveertig verhuizen (haar jongens zijn er heel blij mee), de elektrische pottenbakkersdraaischijf ging vanmiddag naar een Nederlandse koper, mijn autootje zit nog eens vol spul voor de kringwinkel. Ook het containerpark mag me dinsdag weer verwachten. En al de rest gaat met ons of met de dochter mee.

Chaos alom dus, een kat zou er haar jongen niet meer in vinden en ondertussen regent het af en toe gezellig binnen.

En toch zal alles goed komen! Nog even doorbijten en we zitten in ons nieuwe nestje midden in het groen tussen de eekhoorntjes, konijnen, muizen, reeën en vogels van allerlei pluimage. Een mens zou al voor minder wat chaos verdragen!!

Ik ga nu even weg uit blogland. Een maandje er tussenuit om alles geregeld te krijgen en  meubels en huisgerief een nieuwe plaats te geven.

Dus... tot in september! En mocht je nog wat oude spullen nodig hebben, laat maar weten, onze kelder lijkt wel de grot van Ali Baba voor vintage-adepten (genre voorwerpen die we vorig weekend op de brocanteriemarkt in Tongeren zagen)

Daag en tot ziens!

Mijn vakantiegevoel

Een dag te laat voor het vakantiegevoel van de vorige week. Sorry.


Deze week genoten we van:

• een kanjer van een verkoudheid

• een avondje kletsen en zogezegd naaien bij Schoten Stikt

• een parkeerboete op een plek waar ik wel mocht parkeren, netjes in de rij tussen de anderen

• een verloren trouwring

• het leegmaken van de zolder

• vele bezoeken aan het containerpark en de kringloopwinkel

• een  teruggevonden trouwring

• de zon!!!!

Zoals je ziet,  was het niet allemaal even vrolijk, maar eind goed, al goed!!!

Mijn vakantiegevoel

Deze week genoot ik van

• de kat van de vriendin-buurvrouw die eenzaam was en twee keer per dag eten wou. En vooral de verhalen over de Griekse vakantie daarna, inclusief de gebroken voet en het gips (das natuurlijk minder fraai).

• een nieuw vestje met een nieuw kleedje dankzij het stofje dat L me gaf toen ik haar ging helpen met de blinde rits.

• de laatste voorstelling van het wereldfestival van folkore hier in Schoten.

De Chinese meisjes met extra lange (valse) vingernagels

• het vuurwerk achteraf.

• en de smoutebollen natuurlijk!

En morgen zou het de verjaardag zijn van Samuel, de oudste zoon van zus G, die vorig jaar in mei plots heel onverwacht overleed. We denken heel speciaal aan hem en drinken een glaasje op zijn korte, maar welgevulde leven.

Mijn vakantieweek was weer goed gevuld.